« Hichgah Be BonBast Nakhaham Resid... Ya Rahi Peyda Khaham Kard Ya Rahi Khaham Sakht... »
پنجره را باز کرد ،
کنار پنجره ایستاد ،
گذاشت نسیم بپیچد لا به لای پرده و پیرهن و دامنش ،
نسیم پیچید ،
بیشتر از پرده به پیرهن و دامنش ،
چشمانش را بست ،
نسیم پرده را پس زد و پیرهن و دامن را هم …
احساس کرد کسی دارد نگاهش می کند ،
برگشت ،
چشمش افتاد توی آیینه ،
گونه هایش سرخ شد ،
پنجره رابست .
یکسری آدم ها که کلا لیاقت ندارن... اون ها هیچی.
بحث من سر اون یکسری ِ که حس می کنی لیاقت دارن... لیاقت دارن بهشون فکر کنی. باهاشون حرف بزنی. خوابشون رو ببینی . بهشون زنگ بزنی. دوستشون داشته باشی. یک فولدر به اسمشون توی کامپیوترت داشته باشی. عکسشون رو تو موبایلت سِیو کنی. واسشون لابه لای حرف هات دونقطه ایکس و دونقطه ستاره بزنی...
پ.ن: چرا هی اصرار دارین به آدم ثابت کنین که همتون جزو دسته ی اولین؟
حوا نیز میتوانست نبیند
اما دید!
میتوانست هیچ نپرسد
اما پرسید!
میتوانست عبور کند از درخت سیب
اما ...
من دختر خلف اویم.
قدسی قاضینور
و سهم من از تو......
نرسیدن بود.........
تنها تراژدی بود که برای من.......
جاودانه
ماند
دیدین...یه وقتایی
که پازل زندگی با هم جور نمیشه....
افکار آدم مثل تیکه های پازل چجوری تو دسته بچه بازی های روزگار گم میشه؟!!
حالم از هرچی پازله داره بهم می خوره...
سرده!!!
ايي سرده!!خيلي سرده!!!ازاون كه فكر ميكني سردتره!!اصلا دست Ice Age 2 رو از پشت بسته...!!شدتش موي تنت رو سيخ ميكنه....مي پرسي چيه؟؟عمراً اگه بگم؟؟!!
چي ..نه ..هوا..نه..غذا...نيست...يخ...نه...توجيب...نه..جك هم نيست...يه چيز ديگست!!فهميديد!!!...
احساسات من دچار نوسان قطعا...!
سلام دادی
سکوت کردم
عشق بارید
سبز شدیم
سرد شدم
سیر شدی
ساده آمدم
سادهتر رفتی...
چیزی به لحظهی تحویل نمانده است...
ستارهام را بده،
سایهات را بگیر.
پینوشت:
آیا بهار که بیاید، واقعاً زمستان خواهد رفت؟
- گیرم که هر روز ، عید باشد
دل بی حوصله با "شیرینی" سرش کلاه نمی رود .
بوی عیدی بوی توپ بوی کاغذ رنگی
بوی تند ماهی دودی وسط سفره نو
بوی یاس جا نماز ترمه مادربزرگ
با اینها زمستون رو سر میکنم با اینها خستگیم و در میکنم
شادی شکستن قلک پول
وحشت کم شدن سکه عیدی از شمردن زیاد
بوی اسکناس تا نخورده لای کتاب
با اینها زمستون رو سر میکنم با اینها خستگی مو در میکنم
فکر قاشق زدن یک دختر چادر سیاه
شوق یک خیز بلند از روی بقچه های نون
برق کفش جفت شده تو گنجه ها
با اینها زمستون رو سر میکنم با اینها خستگی مو در میکنم
عشق یک ستاره ساختن با دولک ترس
نا تمام گذاشتن جریمه های عید مدرسه
بوی گل محمدی که خشک شده لای کتاب
با اینها زمستون رو سر میکنم با اینها خستگی مو در میکنم
بوی باغچه بوی حوض عطر خوب نذری
شب جمعه پی فانوس توی کوچه گم شدن
توی جوی لاجوردی حوض یک آبنتنی
با اینها زندگی مو سر میکنم با اینها خستگیم و سر میکنم با اینها زمستون رو سر میکنم
- چرا ازدواج کردی ؟
- آخه میگن تا ازدواج نکنی به هیچ جا نمیرسی !
- این روزها
احساس می کنم آدم برفی ام
داغم نکن ...
نه گفتن همیشه واسم سخت بوده...
برای نههای کوچک٬ به جای کلنجار رفتن با خودم معمولا از گفتنشون صرفنظر میکنم
اما نههای بزرگ به این سادگی نیست...
هرچند عذاب وجدان گفتنشون هم بزرگتر باشه...
به هرحال گفتم نه...
شاید انتقام نههایی رو که روزگار بهم گفته رو دارم از تو میگیرم...
چرخهی مسخرهایه...
روزگار غریبیست به قول ...
پشیمونی بعد از هر اشتباه
مثل خوردن یک آدامس نعنایی بعد از کشیدن یه نخ سیگاره
فقط حیف که
آدامسا معمولا زود طعمشونو از دست میدن و آدم مجبوره پرتشون کنه بیرون!
خب خودتون که میبینین٬ عملا تعطیل ِ فقط این جوری رسما اعلامش کردم!
وقتی آدم تنهاست
همه شباش یلداست .
قطار افکارش در مسير مخالف ميرود.
داشت فکر می کرد که ای کاش به دنيا نمی آمد که اين همه
دنيا را تلخ بنگرد و بنويسد.
هيزم های زندگيش قصدی برای سوختن نداشتند
اگر هم آتشی بود، فقط نوافشانی می کرد. از گرما خبری نبود.
.
داشت فکر می کرد که بچگی کرد اسير بازی کودکی شرور شد
دلی سرخ و زنده داد و دلی چرکين و شکسته گرفت.
بيهوده تلاش نکن
بادبادکی که سقوط کرد، ديگر نمی تواند پرواز کند
می دانم، آسمان او را ديگر نمی خواهد
0: نمیدونم چرا اینقدر زندگی سخت شده!
1: زندگي سخت نيست. بيشتر مسخره است.
0: نه، هیچچیز مسخره نیست!
1: هست.. همهچيز!
0: برای من که نیست.
1: هنوز نشده...
0: فکر نکنم بشه برام.
1: خوبه. چون دقيقاً از همونجا به بعد، اندوهبار هم ميشه قضيه...
پینوشت:
میخواستی بدانی چه شکلیام این روزها. سیزیف شدهام...
زیر این سنگ، دارم میسوزم... از تب...
و هی
قطره
قطره
کم میشود ازم...
